Stoicy, podobnie jak cynicy, uważali cnotę za najwyższe dobro March 11, 2010
Posted by admin in : gry, inne , add a commentDo wybitnych cyrenaików należeli Hegezjasz (który wyciągając skrajne konsekwencje ze swej doktryny, namawiał do samobójstwa) oraz Teodor zwany ateistą, który do swej etyki włączył postulat bezwzględnego kosmopolityzmu. Do Platońskiej Akademii należał największy uczony świata starożytnego, Arystoteles ze Stagejry (384-322 p.n.e.), który jednak odszedł od swego mistrza i założył nową szkołę, nazwaną Liceum lub perypatetycką (zob. perypatetycy). Doktryną najbardziej brzemienną w konsekwencje dla dalszego rozwoju /. była nauka Arystotelesa o pierwszej przyczynie, wynikająca z jego pojęcia ruchu. Dalszy rozwój szkoły perypatetyckiej szedł raczej w kierunku uprawiania nauk ścisłych i humanistycznych (Teofrast, Dikajarchos, Straton), Na przełomie w. IV i III p.n.e. powstają dwie nowe szkoły: stoicka i epikurejska. Założycielem szkoły stoickiej (zob. stoicy) był Zenon z Kition (r. 336-264 p.n.e.), uczeń cynika Kratesa z Teb. Stoicy, podobnie jak cynicy, uważali cnotę za najwyższe dobro, a główną dewizą ich nauki był nakaz żyda zgodnie z naturą. Ich etyka była tak samo etyką rezygnacji i ucieczki od życia czynnego. W/, stoików były pewne elementy materialistycz-ne, zwłaszcza w ich fizyce, materializm ten był jednak niekonsekwentny i zawierał szereg sprzecz-czności.
Założycielem szkoły cynickiej był Antystenes March 11, 2010
Posted by admin in : kultura , add a commentStarał się stworzyć syntezę nauki Heraklita i nauki eleatów. Wg Platona prawdziwy byt, przysługujący jedynie ideom i dostępny jedynie dla poznania rozumowego, jest wieczny i niezmienny (jak. uczyli dead), świat rzeczy natomiast nie istnieje naprawdę, lecz jedynie staje się (jak nauczał Heraklit). Platon założył w Atenach instytut naukowy, nazwany Akademią (zob.). Z nauki Sokratesa wywodzą się dwie inne szkoły
filozoficzne, cyników i cyrenaików. Założycielem szkoły cynickiej (zob. cynicy) był Antystenes (436 – 366 p.n.e.), który nauczał, że jedynym dobrem jest cnota, nie wymagająca niczego prócz siły moralnej; potęga, pieniądze, przyjemności zmysłowe, cześć, dobre imię itd. to przesądy głupców. Protest przeciwko ówczesnej rzeczywistości i stosunkom społecznym wyrażał się u cyników w ucieczce od życia w krainę biernej kontemplacji. Uczniami Antystenesa byli Dio-genes z Synopy (r. 413 – 323 p.n.e.) i Krates z Teb wraz z żoną Hipparchią. Szkoła cynicka cieszyła się wielką popularnością przez całą starożytność, zwłaszcza wśród biedoty. Cyrenaików (zob. cyrenejska szkolą) charakteryzował, podobnie jak cyników, negatywny stosunek do społeczeństwa; w etyce głosili pogląd, że najwyższym dobrem jest przyjemność, szczęście, którego źródeł należy szukać w samym sobie.
Największym z uczniów i kontynuatorów Sokratesa był Platon March 11, 2010
Posted by admin in : gry, inne , add a commentProtagoras z Abdery, Prodikos z Keos, Anty-ton, Trazymach, Likofron, Gorgiasz z Leontinoj, Alkidamas, Hippiasz z Elidy. Znaczenie sofistów dla kultury greckiej było olbrzymie. Tezami swymi podważali tradycyjne poglądy. Nauczali dialek-tyki, a przez to ścisłego myślenia i poddawania krytycznej analizie zarówno wyrazów, jak pojęć. Relatywizm głoszony przez sofistów znalazł największego i najskuteczniejszego przeciwnika w Sokratesie (470/69-399 p.n.e.). Podstawa jego /. była idealistyczna; w przeciwieństwie do sofistów wierzył w istnienie obiektywnej prawdy i możność jej poznania. Dla kierunku myśli greckiej miał Sokrates decydujące znaczenie:
w nauce jego tkwiły już ziarna idealizmu platońskiego; pogląd jego o nierozłączności cnoty, wiedzy i szczęścia stał się podstawą .wszystkich niemal kierunków filozoficznych i etyki greckiej;’ ważne było również dla rozwoju myśli zastosowanie na szeroką skalę metody dialektycznej. Następne szkoły filozoficzne greckie wywodzą się niemal wszystkie bezpośrednio lub pośrednio od Sokratesa. Największym z uczniów i kontynuatorów Sokratesa był Platon (427 – 347 p.n.e.). Dość szybko jednak wyszedł poza naukę swego mistrza, dążąc do stworzenia nowego poglądu na świat.
Prawdziwą rewolucję intelektualną wprowadzili sofiści March 11, 2010
Posted by admin in : Uncategorized, ze świata , add a commentWłaściwym twórcą szkoły był jego uczeń, Parmenides z Elei (VI/V w. p.n.e.), którego uczniami i kontynuatorami nauki byli Melissos i Zenon z Elei (V w. p.n.e.) oraz Em-pedokles z Akragas (V w. p.n.e.). Eleaci byli, podobnie jak pitagorejczycy, związani z kołami arystokracji greckiej. Nauczali, że istnieje tylko byt, a niebytu nie ma, zaprzeczali istnieniu ruchu, a więc przekreślali możliwość istnienia jakiejkolwiek doktryny dopuszczającej zmianę i transformację zjawisk. F. w Grecji macierzystej, mianowicie w Atenach, rozwija się dopiero w V w. p.n.e.; Anaksagoras z Klazomenaj w Azji Mn. (ok. r. 500-430 p.n.e.), przyjaciel Peryklesa, osiada w Atenach, gdzie głosi swą naukę przez 30 lat i dopiero wyrok śmierci za bezbożność wydany przez sąd ateński zmusza go do opuszczenia Aten. Pierwszy konsekwentnie zbudowany materialistyczny pogląd na świat stworzył, przejściowo bawiący w Atenach, De” mokryt z Abdery (ok. r. 460 – 370 p.n.e.), kontynuator poglądów i nauki Leukippa (V w. p.n.e.). Demokryt wykluczał możliwość działania sil nadprzyrodzonych w przyrodzie, przyjmował jedynie byt atomowy i próżnię i twierdził, że istnieją tylko dwa rodzaje wiedzy: wiedza prawdziwa, której źródłem jest rozum, i wiedza nieprawdziwa, której źródłem są zmysły. Zajmował się również zagadnieniami logiki i etyki. Prawdziwą rewolucję intelektualną wprowadzili sofiści (zob.), którzy na pierwszy plan wysunęli zagadnienia społeczne i zaintesowanie człowiekiem.
łączenie się w bractwa zbliżały .pitagorejczyków do orfizmu. March 11, 2010
Posted by admin in : Uncategorized, kultura , add a commentfilozofia (gr. filosofia dosł. miłość mądrości) pierwszym etapem rozwoju /. greckiej była tzw. jońska f. przyrody, powstała na greckim wybrzeżu Azji Mn. Jej przedstawicielami byli: Tales z Miletu (VD/VI w. p.n.e.), Ana-ksymander z Miletu (ok. 610-540 p.n.e.), Anaksymenes z Miletu (ok. 610-550 p.n.e.) i Heraklit z Efezu (VI/V w. p.n.e.). Przedmiotem zainteresowań tej szkoły było szukanie naturalnych praw rządzących przyrodą. Dwie następne szkoły filozoficzne powstały na zachodzie, w południowej Italii. Były to szkoły: pitagorejska i eleacka. Założyciel pierwszej. Pitagoras (VI w. p.n.e.) był prekursorem idealizmu platońskiego, a jego doktryna stanowiła połączenie nieuchwytnej i mglistej mistyki ze ścisłością myślenia matematycznego.! Nauka o wędrówce dusz, postulat ascezy, łączenie się w bractwa zbliżały .pitagorejczyków do orfizmu. Ze starszych pitagorejczyków znamy nazwiska dwu lekarzy z Krotonu, Alkmeona i Demokedesa (zob. pitagoreJczycy). Prekursorem szkoły eleackiej był Ksenofanes z Kolofonu (VI/V w. p.n.e.), który pierwszy spopularyzował wyniki osiągnięte przez oświecenie jońskie i wsławił się krytyką politeizmu.
autor niezachowanego poematu O niezwykłych rzekach March 11, 2010
Posted by admin in : Uncategorized , add a commentFilonides z Laodikei (n w. p.n.e.), filozof ze szkoły tpikurejskiej, uprawiał również studia matematyczne i zajmował się polityką. Wg tradycji zebrał dla Antiocha Epifanesa pokaźną bibliotekę epikurejską, która umieszczona została w Antiochii; dzięki jego działalności Syria stała się ważnym ośrodkiem filozofii epikurejskiej.
Filopojmen z Megalopolis (ok. r. 254-183 p.n.e.) przywódca Związku Achajskiego, zwyciężył Spartan i zmusił ich do przyłączenia się do Związku. Messeńczycy skłonieni przez Rzymian zwyciężyli go, uwięzili i skazali na wypicie cykuty.
Filoponos przedstawiciel aleksandryjskiej szkoły neoplatońskiej z VI w. n.e.
Filostefanos z Kyreny (m w. p.n.e.), pisarz okresu aleksandryjskiego, uczeń Kallimacha z Kyreny, autor niezachowanego poematu O niezwykłych rzekach, zaliczanego do gatunku para-doksograficznego.
Fflostratos 1. F. FJavius sofista grecki (ok. 170-249 n.e.), autor pism: Bioj sofistón (Żywoty sofistów), Perf gyimastikes (O gimnastyce). F. napisał również biografię Apolloniosa z Ty-any. 2. J”, s Lenuws, autor Ejkones (Portrety), to jest opisu 65 obrazów w galerii neapolitańskiej, poprzedzonego rozprawą o istocie malarstwa. 3. wnuk poprzedniego, autor drugiej (gorszej) serii Ejkones.
Skrajny dualizm między Bogiem a światem March 11, 2010
Posted by admin in : gry, ze świata , add a commentPod jego imieniem zachowało się dziełko Perl tOn heptd thedmaton (O 7 cudach świata) pochodzące z IV • VI w. n.e. 4. F. z Larissy w Tesalii (II/I w. p.n.e.), filozof akademik, uczeń i następca Klejtomacha. W dziele pt. O podziale filozoficzne] nauki zaczął zrywać z bezwzględnym sceptycyzmem panującym w Akademii. Wykładów jego słuchał m.in. Cyceron. F. wyodrębnił i określił metodycznie poszczególne działy filozofii, usiłował też wykazać zgodność poglądów Starej i Nowej Akademii. 5. F. s Aleksandrii (20 r. p.n.e.-50 n.e.) przedstawiciel ży-dowsko-greckiej filozofii synkretycznej. Zgodnie z religijno-mistycznymi tendencjami epoki ześrodkował swe zainteresowania na pojęciu Boga, którego określał na wzór starotestamentowego Jahwe, ale za pomocą greckich pojęć i formuł. Skrajny dualizm między Bogiem a światem, duchem a materią łagodził F. przez wprowadzenie ogniwa pośredniego, które nazwał Logosem, tworząc stosowany później przez Greków i chrześcijan schemat tzw. aleksandryjskiej metafizyki. Poglądy swe wyłożył w dziełach mających postać komentarzy do Pięcioksięgu: O ofiarach Abla i Kaina, O Cherubinach i in. Pisma jego dzieli się na .3 grupy: 1) filozoficzne, 2) komentarze do Pięcioksięgu, 3) historyczno-apologetyczne. Do głównych dziel F. należą: Aleksander czyli O rozumie zwierząt, zachowane w przekładzie armeńskim, Alegorie Świętych praw i Apologia Żydów. Zachowały się obszerne fragmenty.
podaje wiadomość, że był również pisarzem March 5, 2010
Posted by admin in : Uncategorized , 1 comment so farŚcigane przez szalonego z gniewu i rozpaczy Tereusa, błagały bogów o ratunek. Wtedy F. została zamieniona w słowika, Prokne w jaskółkę, a Tereus w dudka.
Filomelos dowódca Pokejczyków w drugiej wojnie świętej (w latach 356-346 p.n.e.). Opanował Delfy i zrabował skarby ze słynnej świątyni. Pokonany przez Tebańczyków w r. 354 (lub 355), zginął w czasie ucieczki.
Pilon (łac. Phihii) 1. F. z Aten (V w. p.n.e.), w okresie władzy 30 tyranów zmuszony do opuszczenia Aten osiedlił się w mieście portowym Oropos i zajmował się rozbojem. Po upadku 30 tyranów chciał zostać członkiem Rady w Atenach, lecz sprzeciwił się temu Lizjasz. 2. F. z Eleusis, architekt (IV w. p.n.e.), o któr>m Witruwiusz podaje wiadomość, że był również pisarzem. 3. F. z Bizancjum (pocz. II w. p.n.e.), uczeń Ktesibiosa, autor częściowo zachowanego dzida Mechanika syntaksis (O mechanice), w 9 księgach; ocalała ks. IV w oiyginale i fragmenty z ksiąg V, VII i VIII w przekładzie arabskim i w wyciągach.
jest bohaterem tragedii Sofoklesa March 4, 2010
Posted by admin in : Uncategorized , 1 comment so farFiloktet (gr. FihktStes) mit. syn Pojasa z Tesalii i Demonassy, przyjaciel Heraklesa, od którego otrzymał łuk i zatrute strzały z nakazem ich zakopania. Wiódł 7 okrętów przeciw Troi;
w drodze został ukąszony przez węża, a rana wydawała tak odrażający zapach, że towarzysze zostawili go na wyspie Lemnos. Gdy jednak wyrocznia orzekła, że Troja nie może być zdobyta bez luku F; Odyseusz i Diomedes sprowadzili chorego pod Troję, gdzie wyleczył go Machaon. Od strzały F. zginął Parys, wówczas Troja została zdobyta, a F. wrócił do ojczyzny. F. jest bohaterem tragedii Sofoklesa pod tym tytułem.
Filolaos 1. F. z Koryntu (zapewne VII w. p.n.e.), przeniósł się do Teb i pierwszy spisał dla nich prawa. 2. F. z Krotonu lub z Tarentu (V w. p.n.e.), filozof i atsronom, uczeń Pitagorasa, którego naukę spisał w 3 księgach; z dzieła tego zachowały się fragmenty.
Filomela mit. córka króla ateńskiego Pandiona i Zeuksippy, siostra Prokne. Król tracki Tereus pojął za żonę Prokne i miał z nią syna Itysa, potem jednak zakochał się w F. i uwiódł ją, a chcąc zataić swą zdradę przed żoną uciął F. język. Ta jednak utkała szatę w której deseniu znajdowały się słowa donoszące o występku Tereusa, i posłała ją siostrze. Obie kobiety zamordowały wówczas małego Itysa i podały potrawę z niego Tereusowi, po czym uciekły.